Social Issues

Sustainability

เมื่อฝุ่น PM 2.5 เผชิญกับความเหลื่อมล้ำในสังคมไทย

ธร ปีติดล และ ภวินทร์ เตวียนันท์ วิเคราะห์ ปัญหาฝุ่น PM 2.5 กับความเหลื่อมล้ำในสังคมไทย เพื่อชี้ให้เห็นว่า ในสถานการณ์วิกฤตด้านสุขภาพคนรายได้น้อยมักจะมีส่วนในต้นตอน้อยกว่า เสี่ยงมากกว่า และรับภาระมากกว่า

เขตวัฒนธรรมพิเศษ ‘ดอยช้างป่าแป๋’ เมื่อผู้คนส่งเสียงถึงรัฐว่าเขามีตัวตน

ณัฐกานต์ ศรีสมบูรณ์ เล่าถึงการประกาศพื้นที่เขตวัฒนธรรมพิเศษบ้านดอยช้างป่าแป๋ (ต่าหลู่เก่อชอ) เพื่อยืนยันความตั้งใจถึงการรักษาจิตวิญญาณปกาเกอะญอ ส่งเสียงว่าพวกเขามีตัวตนและจะไม่ลืมรากเหง้าตัวเอง

ความหวานอันขมขื่น : เมื่อที่ดินชาวบ้านสเรอัมเบลในกัมพูชา ต้องกลายเป็นไร่อ้อยของนายทุนไทย

ปาณิส โพธิ์ศรีวังชัย ลงพื้นที่หมู่บ้านในเกาะกง กัมพูชา ที่ได้รับผลกระทบจากการเข้ามาของบริษัทน้ำตาลจากไทย เล่าเรื่องราวการต่อสู้ของชาวบ้านกว่า 13 ปี เพื่อให้ได้ที่ดินคืน

เปิดเส้นทางลดโลกร้อน : จากป่าชุมชนสู่เศรษฐกิจฐานชีวภาพ

เวทีสนทนาว่าด้วยการจัดการป่าจากมุมมองนักวิชาการ สื่อมวลชน กลุ่มชาติพันธุ์ ภาครัฐ และภาคธุรกิจ เพื่อหาทางลดโลกร้อน

เอาศูนย์การค้าคืนไป เอาสวนสาธารณะคืนมา

วันชัย ตันติวิทยาพิทักษ์ เขียนถึงความน่าเสียดายของการตัดสินใจแบ่งพื้นที่สวนมักกะสันที่ควรจะเป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่ที่สุดใจกลางเมืองไปให้เอกชนสร้างศูนย์การค้าและโรงแรม

วิกฤตโรคอุบัติใหม่กับการค้าสัตว์ป่า

เพชร มโนปวิตร เขียนถึงการค้าสัตว์ป่าในจีนและหลายพื้นที่ในโลกที่ทำให้เกิดโรคอุบัติใหม่ ซึ่งล้วนเป็นโรคที่ติดต่อจากสัตว์สู่คน วิกฤตครั้งนี้มนุษย์ควรรับมืออย่างไร

เศรษฐศาสตร์การเมืองเรื่องฝุ่น PM 2.5 กับ วิษณุ อรรถวานิช

ทรรศนะบางส่วนของ วิษณุ อรรถวานิช ถึงปัญหา PM 2.5 เมื่อใช้หลักเศรษฐศาสตร์ประเมินต้นทุนมลพิษทางอากาศของสังคมไทย

โลกร้อนอาจทำให้เราโง่ลง: เมื่อคาร์บอนไดออกไซด์ส่งผลกับสมอง

คอลัมน์ Trend Rider สัปดาห์นี้ โตมร ศุขปรีชา ชวนสำรวจปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์บนโลกทั้งในอาคารและนอกอาคาร อากาศแย่อาจส่งผลกับสมองเรามากกว่าที่คิด

เมื่อแอปฯ ส่งอาหารกำลังเปลี่ยนวิถีบริโภคของมนุษย์ (และโลกของเราด้วยเช่นกัน)

โสภณ ศุภมั่งมี เขียนถึงปริมาณขยะมหาศาลที่เกิดจากการบริโภคแบบเดลิเวอรี เราจะแก้ไขปัญหาอย่างไร และบริษัทไหนหาทางแก้ปัญหาไปแล้วบ้าง

เมื่อขีดจำกัดความปลอดภัยของโลกเกินเยียวยา

วันชัย ตันติวิทยาพิทักษ์ เขียนถึงปัญหาสิ่งแวดล้อมที่ร้ายแรงที่สุด ซึ่งไม่ใช่เรื่องการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศอย่างที่ทุกคนคิด แต่คือการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ของสิ่งมีชีวิต

จิตสำนึกคงยังไม่พอ : ทำไมผู้ผลิตสินค้าต้องร่วมรับผิดชอบในการแก้ปัญหาขยะพลาสติก

เพชร มโนปวิตร เขียนถึงความรับผิดชอบของบริษัทที่ผลิตพลาสติกเข้าสู่ท้องตลาด ซึ่งเป็นหนึ่งในกลไกสำคัญที่จะช่วยลดพลาสติกบนโลกได้