Uthis Haemamool

กลับบ้าน

อุทิศ เหมะมูล เขียนถึง นิยามความหมายของ ‘บ้าน’ และการหาหนทางกลับบ้านที่อาจใช้ระยะทางกว่าครึ่งชีวิต เคล้าไปกับบทเพลง Last Train Home ของวง Pat Metheny Group

แทนความขอบคุณ

อุทิศ เหมะมูล เขียนถึง การสร้างและลบความ ‘สมจริง’ ของสิ่งหรือคนที่เขียนถึง ล้อไปกับเพลง A Token of Gratitude ของวงดนตรีจากสวีเดนนาม The Radio Dept.

เขียนถึงใครสักคน

ผ่านเสียงเพลง To Whom Should I Write โดย Mojave3 อุทิศ เหมะมูล เขียนถึง ความคำนึง – ความคิดถึงต่อใครสักคนที่ไม่อาจรวมเป็นเรา ในคอลัมน์ #songstruck ประจำเดือนนี้

รำพันโดยหวังใจ

อุทิศ เหมะมูล เขียนถึงเพลง ‘Cannock Chase’ ของ Labi Siffre นักดนตรีและกวีผิวสีจากเกาะอังกฤษ เป็นศิลปิน LGBT รุ่นลายครามที่สร้างผลงานต้นแบบไว้มากมายตั้งแต่ปี 1970

กางใจคุณ กลางใจเมือง

ตัวหนังสือของอุทิศเหมะมูลพาเราลัดเลาะเมือง ไปยังความทรงจำเรียบง่ายที่ถูกบันทึกไว้ ณ ห้วงขณะความสัมพันธ์ เคลื่อนผ่านบทสนทนาและภาพที่เคยเกิดช้าๆ เหมือนจังหวะเพลง Downtown จากวงแคนาเดียนนาม Majical Cloudz

ที่รักระทม

อุทิศ เหมะมูล เขียนถึงเพลง ‘Sorrow’ ของวง The National ที่ทำให้หวนถึงความโดดเดี่ยวและไม่เป็นที่รักเมื่อครั้งยังเยาว์ บ่อเกิดแห่งความระทมในช่วงชีวิตต่อๆ มา

มรสุมจุมพิต

อุทิศ เหมะมูล เขียนถึงมรสุมและความลุ่มหลงที่เกิดขึ้นจากโมงยามของความรัก ล้อไปกับเพลง ‘Gentle Storm’ ของ Elbow วงร็อกยุค 2000 จากอังกฤษ

เมืองเหมือดใจ

อุทิศ เหมะมูล เขียนถึงเพลง My City’s Gone ของ Francis and the Lights ล้อไปกับบรรยากาศเฉลิมฉลองปีใหม่ ในเมืองที่หลอกล่อผู้คนด้วยแสงไฟ มีอากาศแต่ไม่มีลมหายใจ และตกอยู่ในอำนาจเถื่อนมาเกือบ 5 ปี

ทะลุล่วงผ่านสิ่งงามแสนสามัญ

อุทิศ เหมะมูล เขียนถึงเพลง ‘Jim Cain’ ของ Bill Callahan พูดถึงชั่วขณะในการสร้างสรรค์งานของศิลปิน ซึ่งจับใจและปลอบประโลมคนทำงานสร้างสรรค์ ผู้กำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตระหว่างทางชีวิต