Thanavi Chotpradit

The Bottom Blue_s

ธนาวิ โชติประดิษฐ เขียนถึงการสาดสีใส่เจ้าหน้าที่ตำรวจของแอมมี่ The Bottom Blues และข้อถกเถียงที่ว่า เป็นการแสดงออกที่รุนแรงเกินไปไหม และถือเป็นงานศิลปะหรือไม่

วิญญาณในภาพถ่าย

ธนาวิ โชติประดิษฐ เขียนถึงนิทรรศการภาพถ่าย For Those Who Died Trying (And Those Who Endure) ของลุค ดักเกิลบี ที่ปลุกตัวตนของผู้เสียชีวิตหรือสูญหายจากการต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชนให้กลับมาสู่ความทรงจำและสายตาของสังคมอีกครั้ง

นาฏกรรมในท้องพระโรง

ธนาวิ โชติประดิษฐ เขียนถึงบทบาทของพระที่นั่งอนันตสมาคม จากเดิมเป็นพื้นที่สัญลักษณ์ความยิ่งใหญ่ของระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ สู่การเป็นพื้นที่ทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญในการอภิวัฒน์สยาม 2475

บางแสงสว่างมองเห็นไม่ได้ด้วยตาเนื้อ

ธนาวิ โชติประดิษฐ เขียนถึงสิ่งที่ ‘เห็น’ ด้วยตาเนื้อและด้วยมุมมองทางความคิดจากคอนเสิร์ตของโบเชลลี นักร้องโอเปราผู้พิการทางสายตา

ภาพปรากฏของนิทรรศการ

ธนาวิ โชติประดิษฐ ชวนมองความเปลี่ยนแปลงของนิทรรศการศิลปะที่เคลื่อนย้ายจากโลกจริงไปสู่โลกเสมือนจริงเนื่องด้วยวิกฤตโควิด-19 ผ่านนิทรรศการ ‘ออเหลน’ ของกรกฤช เจียรพินิจนันท์

Take a Deeper Read

ธนาวิ โชติประดิษฐ ชวนคุยเรื่องโรคระบาดในงานศิลปะของนิโกลาส์ ปูแซ็ง จิตรกรชาวฝรั่งเศส ผ่านการเขียนจดหมายเปิดผนึกถึงเพื่อนสนิทในวันที่โควิด-19 คุกคามคนทั้งโลก

มอง(อย่าง)เควียร์ : ภาพถ่ายชายหนุ่มในสายตานักมานุษยวิทยาและศิลปิน

ธนาวิ โชติประดิษฐ สำรวจพัฒนาการความเป็น ‘เควียร์’ ในภาพถ่ายชีวิตประจำวันของชายหนุ่มช่วงสงครามเวียดนาม จากความแตกต่างทางวัฒนธรรม สู่การตีความใหม่และนำเสนอในฐานะงานศิลปะด้านความหลากหลายทางเพศ

ราษฎร์นิพนธ์ ‘ไกลบ้าน’

ธนาวิ โชติประดิษฐ เขียนถึงประเด็นผู้ลี้ภัยผ่านความเชื่อมโยงของผลงานศิลปะ ‘ไกลบ้าน’ 3 แบบ ทั้งพระราชนิพนธ์ของรัชกาลที่ 5 นิทรรศการของปพนศักดิ์ ละออ และสารคดีชีวิตของวัฒน์ วรรลยางกูร โดยธีรพันธ์ เงาจีนานันต์

จากกำไลสำริดสู่เนื้อดิน : บ้านเชียงในศิลปะร่วมสมัยของดุษฎี ฮันตระกูล

ธนาวิ โชติประดิษฐ เขียนถึงผลงานศิลปะของ ดุษฎี ฮันตระกูล ซึ่งใช้แรงบันดาลใจและดินจากแหล่งโบราณคดีบ้านเชียงมารังสรรค์เป็นภาพวาดและประติมากรรมร่วมสมัย พร้อมถอดรื้อวาทกรรมชาตินิยม การเมืองในประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม ไปสู่ความเป็นสากลอย่างแท้จริง

Site of Memory / Site of Contesting : การเดินทางของหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร

ธนาวิ โชติประดิษฐ เขียนถึงการเดินทางหอศิลป์ฯ ปทุมวัน ในฐานะพื้นที่ที่เป็นหมุดหมายสำคัญทางศิลปะ เช่นเดียวกับการเป็นพื้นที่ในการชุมนุมและแสดงออกทางการเมืองในช่วงสิบกว่าปีที่ผ่านมา

โวหารของแกะ

ธนาวิ โชติประดิษฐ เขียนถึงนิทรรศการ Sacrifice Chapter 1 “พลีตน” ของสมัคร์ กอเซ็ม ที่นำฉาก ‘The Sacrifice of Abraham’ ในพระคัมภีร์มาตีความใหม่ และนำเสนอออกมาเป็นงานที่ชวนให้ทั้งฉงนและอยากค้นหาความหมาย

น้ำยาของศิลปะ (?)

ธนาวิ โชติประดิษฐ เขียนถึงบทบาทเชิงสังคมของศิลปินและศิลปะ พร้อมยกกรณีตัวอย่างจากผลงานสองชิ้นคือ ภาพยนตร์สารคดี ‘สายน้ำติดเชื้อ’ และ นิทรรศการ ‘A Forest of Spirits’