fbpx
อาชีพคนกลางคืน ไทยชนะจริงหรือ

อาชีพคนกลางคืน ไทยชนะจริงหรือ

วันชัย ตันติวิทยาพิทักษ์ เรื่อง

กฤตพร โทจันทร์ ภาพประกอบ

 

ตลาดกลางคืนคลองถม แถวถนนวรจักร เป็นพื้นที่ที่ผมเป็นลูกค้าประจำมานานหลายสิบปี เพื่อมาเดินซื้อสินค้ามือสอง

คุ้นเคยกว่าเดินห้างสรรพสินค้าแถวบ้านเสียอีก

ทุกเย็นวันเสาร์ล่วงเลยไปจนถึงเย็นวันอาทิตย์ หากใครมีโอกาสแวะเวียนไปตามตรอกซอยบริเวณคลองถม ถนนวรจักร เป็นตลาดที่เรียกว่า ตลาดไฟฉาย เพราะขายของกลางคืน บางร้านต้องใช้ไฟฉายส่องดูสินค้า มีสินค้ามือสองวางขายแบกะดินมากมาย ตั้งแต่กระเป๋า เสื้อผ้า รองเท้า หนังสือ อุปกรณ์เดินป่า รถจักรยาน อุปกรณ์ไอที โทรศัพท์มือถือ ไปจนถึงตู้ เก้าอี้ เฟอร์นิเจอร์ ฯลฯ

ตลาดมืดคลองถมเปิดขายมากว่า 30 ปี สมัยก่อนคึกคักมากเป็นพิเศษ แต่สามปีที่ผ่านมาเงียบเหงาไปมาก เพราะได้ถูกทางกรุงเทพมหานครจัดระเบียบครั้งใหญ่ ห้ามไม่ให้ขายริมถนนใหญ่ ขายได้เฉพาะตามตรอกเล็กๆ ทำให้แผงจำนวนมากต้องย้ายออกไป จากแผงแบกะดินหลายร้อยแผง เหลือเพียงแค่ไม่กี่สิบแผง

แต่หากมีโอกาสผมก็ยังไปแวะซื้อสินค้าเป็นประจำ โดยเฉพาะเสื้อผ้า รองเท้า แบรนด์ดังคุณภาพสูง แต่ราคาถูกกว่าร้านค้าในห้างเกินครึ่ง

เย็นวันเสาร์ที่ผ่านมา ผมตั้งใจไปเดินซื้อรองเท้าเดินป่ามือสองแถวตลาดมือสองแห่งนี้ แต่ไปถึงร้านค้าใกล้ปิดแล้ว คนขายบอกว่าตอนนี้ตลาดแถวนี้ที่เคยขายตั้งแต่เย็นข้ามคืนกันจนโต้รุ่ง เปลี่ยนมาเป็นขายเช้าถึงเย็น หลังจากที่ทางการผ่อนผันให้ขายได้ไม่นาน

ผมถามว่ามีคนเดินมาซื้อของไหม เขาบอกว่าน้อยลงมาก ลูกค้าคงคิดว่าแถวนี้คงยังไม่เปิดขาย เพราะเป็นตลาดกลางคืนติดเคอร์ฟิวแน่นอน ไม่ค่อยมีใครรู้ว่าช่วงนี้ขายกลางวันแทน

ใกล้ปิดร้าน ผมเห็นรองเท้ามือสองที่รับมาขายกองอยู่มากมายนับร้อยคู่

เจ้าของร้านบอกว่า

“ที่บ้านผมมีรองเท้ากองไว้อีกหลายร้อยคู่ สองเดือนที่ผ่านมาตั้งแต่มีเคอร์ฟิวขายไม่ได้เลย เป็นหนี้สินหลายหมื่นบาท แต่ไม่มีเงินเข้ามาใช้หนี้เลย”

“ผมเครียดมาก เพราะเงินสดไม่มีแล้ว ต้องกู้เงินนอกระบบดอกเบี้ยแพงๆ” เขาระบายให้ฟังด้วยสีหน้าอันเหน็ดเหนื่อย

ทุกวันนี้ แม้ร้านค้าเพิ่งเปิดมาได้ไม่นาน แต่ก็ไม่มีคนเดินมาก ขายก็ไม่ค่อยได้ พอตกค่ำก็ต้องรีบปิด กลัวติดเคอร์ฟิวอีก

“บอกตรงๆ มานั่งขายของแบบนี้เสี่ยงเป็นโควิดไหม ก็เสี่ยง แต่เราก็หาทางป้องกันตัวเองได้ ไม่ว่าจะใส่หน้ากาก ใช้เจลตลอดเวลา แต่ขายของไม่ได้ ไม่มีเงินไปใช้หนี้ ไม่รู้จะหาทางป้องกันตัวอย่างไร”

สองเดือนมานี้ ผมเชื่อว่าคนไทยจำนวนมากเรียนรู้การป้องกันตัวเองอย่างเคร่งครัดเวลาออกนอกบ้าน จนการใส่หน้ากากอนามัย การใช้เจล ล้างสบู่ทุกครั้ง กลายเป็นเรื่องปกติกันแล้ว

ผมมองไปรอบๆ แผงแบกะดินอื่นๆ ทยอยเก็บข้าวของ บางแห่งเอาผ้ามามัดสินค้ารวมๆ ไว้ รอให้พรุ่งนี้เช้าวันอาทิตย์ จะได้กลับมาขายอีก

“ทำไมคนขายของตอนกลางคืน มันน่ารังเกียจมากหรือ ต้องห้ามขายของ และผมไม่เข้าใจว่า ทำงานกลางคืนมันเสี่ยงกับการติดโควิดมากกว่าคนทำงานกลางวันอย่างไร” เจ้าของแผงขายของเสื้อผ้ามือสองกล่าวกับผมด้วยความคับแค้นใจ

“เมื่อไรจะเลิกเคอร์ฟิวเสียที”

นี่คือส่วนหนึ่งของคนทำงานกลางคืน

นี่คือส่วนหนึ่งของคนที่ได้รับผลกระทบจากเคอร์ฟิวจริงจัง

อาชีพคนทำงานกลางคืนไม่ได้มีเฉพาะร้านขายเหล้า ผับ ที่มักเป็นข้ออ้างในการเป็นแหล่งมั่วสุม หรือแหล่งแพร่กระจายโรคระบาดนี้ในตอนกลางคืน

อาชีพกลางคืนไม่ได้มีเฉพาะอาชีพบริการเรือนร่าง เหมือนอย่างที่อาจารย์บางคนพูดจาดูถูก

ยังมีตลาดกลางคืนอีกนับร้อยแห่งทั่วประเทศ ที่ช่วยให้เศรษฐกิจในประเทศหมุนเวียน ทำให้คนหลายหมื่นคนมีอาชีพ

แต่กำลังเดือดร้อนกันถ้วนหน้า

ไม่นับรวมคนขับแท็กซี่กะดึก ไม่รวมพ่อค้าแม่ค้าตลาดสดที่ต้องตื่นแต่ตีสองตีสามมาทำงาน แต่ออกนอกบ้านไม่ได้

ที่ผ่านมา พอตกกลางคืน ผู้คนจำนวนมากเพิ่งเริ่มทำงานหาเลี้ยงชีพ แต่พวกเขาทำไม่ได้มาสองเดือนแล้ว จวนเจียนจะอดตาย เพราะติดเคอร์ฟิว

ผู้คนเหล่านี้ทำงานแบบได้เงินอันน้อยนิด ทำงานหาเช้ากินค่ำ ทำงานกินค่าแรงขั้นต่ำสุด ไม่มีเงินเก็บ ไม่มีเงินเดือน ไม่มีสวัสดิการใดๆ มีรายได้แบบวันต่อวัน

เพียงแต่คนเหล่านี้เสียงไม่ดังพอ เท่ากับคนอีกกลุ่มหนึ่ง

แตกต่างจากผู้คนอีกกลุ่มหนึ่งที่สนับสนุนให้รัฐบาลยืด พ.ร.ก.ฉุกเฉิน ออกไปอีก กลุ่มคนเหล่านี้ค่อนข้างมีรายได้ ไม่ได้เดือดร้อนทางการเงิน หรือเงินเดือนไม่ถูกลด มีเงินเก็บพอจะอยู่ต่อไปได้เรื่อยๆ แต่กลัวติดโรคโควิดมากกว่า

ขณะที่คนไทยหลายสิบล้านคน กำลังสิ้นหวังเพราะมาตรการอันเข้มข้นของรัฐบาล

หากคิดว่าการประกาศเคอร์ฟิว เพราะกลัวคนมั่วสุมเป็นแหล่งแพร่โรคระบาด รัฐบาลก็น่าจะมีวิธีการอันละเอียดเพื่อจัดการคนกลุ่มนี้มากกว่าเหวี่ยงแหประกาศเคอร์ฟิว จนสร้างผลกระทบต่อผู้คนที่ทำงานโดยสุจริตจำนวนมาก

ไทยชนะ จริงหรือ

MOST READ

Social Problems

14 Aug 2018

เปิดตา ‘ตีหม้อ’ – สำรวจตลาดโสเภณีคลองหลอด

ปาณิส โพธิ์ศรีวังชัย พาไปสำรวจ ‘คลองหลอด’ แหล่งค้าประเวณีใจกลางย่านเมืองเก่า เปิดปูมหลังชีวิตหญิงค้าบริการ พร้อมตีแผ่แง่มุมเทาๆ ของอาชีพนี้ที่ถูกซุกไว้ใต้พรมมาเนิ่นนาน

ปาณิส โพธิ์ศรีวังชัย

14 Aug 2018

Thai Politics

24 Jun 2017

การปฏิวัติ 2475 ที่โรงเรียนไม่ได้สอน

ในสังคมที่ประวัติศาสตร์กลายเป็นเครื่องมือของการควบคุมกล่อมเกลาความคิดคนมากกว่าเป็นเครื่องมือของการเรียนรู้เพื่อให้เท่าทันอดีตของสังคมตนเอง ประจักษ์ ก้องกีรติ สำรวจตรวจสอบมายาคติ 4 ประการเกี่ยวกับ 2475 พร้อมนำเสนอประวัติศาสตร์ 2475 ฉบับโรงเรียนไม่ได้สอน

ประจักษ์ ก้องกีรติ

24 Jun 2017

Social Problems

27 Aug 2018

เส้นทางที่เลือกไม่ได้ ของ ‘ผู้ชายขายตัว’

วรุตม์ พงศ์พิพัฒน์ พาไปสำรวจโลกของ ‘ผู้ชายขายบริการ’ ในย่านสีลมและพื้นที่ใกล้เคียง เปิดปูมหลังชีวิตของพนักงานบริการในร้านนวด ร้านคาราโอเกะ ไปจนถึงบาร์อะโกโก้ พร้อมตีแผ่แง่มุมลับๆ ที่ยากจะเข้าถึง

กองบรรณาธิการ

27 Aug 2018

เราใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพ และประสบการณ์ที่ดีในการใช้เว็บไซต์ของคุณ คุณสามารถศึกษารายละเอียดได้ที่ นโยบายความเป็นส่วนตัว และสามารถจัดการความเป็นส่วนตัวเองได้ของคุณได้เองโดยคลิกที่ ตั้งค่า

Privacy Preferences

คุณสามารถเลือกการตั้งค่าคุกกี้โดยเปิด/ปิด คุกกี้ในแต่ละประเภทได้ตามความต้องการ ยกเว้น คุกกี้ที่จำเป็น

Allow All
Manage Consent Preferences
  • Always Active

Save