อุทิศ เหมะมูล เรื่อง

 

ข้าคือพายุ ความคลั่งบ้า หาความแน่นอนไม่ได้

ไม่มีหลักแหล่งที่ตั้งมั่นคง แกนและแก่นของข้าคือความโกลาหล ความไหลคั่งอันถั่งโถมรุนแรง รุกเร้าเร่งร้อน หาใช่ความสงบมีแบบแผน และนิ่งเย็น

อนาคตและความสำเร็จของข้า บรรลุได้ด้วยความปรารถนาจะพัดโถมโหมกระแทก นั่นคือท่วงท่าร่ายรำของข้า ความคลั่งบ้าอย่างที่สุด – คืออ่อนหวาน – อย่างที่เป็น

นุ่มนวล อ่อนน้อม และแสนเสน่หา… หากข้าหลงรักใครสักคน

 

I will fly swift and true straight to you, like an arrow

Just to be where you lie

Meet my quest, do my shambling best to be near you

Where you lie

I’ve found peace in your arms*

 

เจ้า – ทำให้ข้ายิ่งคลั่งบ้า ก่อรูปเป็นตัวเป็นตน ยิ่งกว่าความคลั่งบ้าครั้งไหนๆ ใช่เพียงเพราะรักเท่านั้นดอกที่ทำให้ผู้คนยิ่งเป็นบ้า แต่เจ้า – ปลุกปั่นทั้งตัวตน ชะตา และชีวิตของข้า ให้เรืองแสงและโชติช่วง

เจ้า – เผาเพลิงแก่นข้า ศักยภาพภายในที่เหมือนขีดเส้นจำกัดไว้ – ให้ลุ่ยขาดและลามเลยออกไป ไกลกว่าที่ข้าคิดว่าตนเองจะเป็นได้ เจ้าผลักข้าออกไปไกลด้วยรักใคร่ใส่ใจดั่งอ้อมกอด

ข้าเข้าถึงการรังสรรค์อันโชติช่วงของตัวเอง

รังสรรค์ของข้า หายนะและความแหลกยับของเจ้า

 

Gentle storm

Rage my way

Fall in love with me

Fall in love with me

Everyday…

 

ลุ่มหลง รัก ใคร่ เคยมีหลายภาษาและลีลาในการแสดงแกนและธาตุของมัน ความสัมพันธ์เคยมีภาษาตรงข้ามรสชาติหวานชื่นและฉ่ำ เปลี่ยนกลิ่นเหม็นอับบางประเภทให้เป็นหอมด้วยสุนทรีย์ เช่น หืนชีส สาบเนื้อแกะ อับอุ่นของทรัฟเฟิล ซ่าส่าของสปาร์ลิงไวน์ กลิ่นโคลนเลนของวิสกี้เขตไอลา ฉมฉุนของกรดในอาหารหมักดอง กลิ่นเหงื่อกายในน้ำหอม แรกพบ พาเราก้าวออกไปจากจุดนิ่งที่เรายืนอยู่ สู่ปฏิสัมพันธ์ ความสัมพันธ์ หลง ใคร่ รัก หวง ผูกพัน แล้วจากนั้นก็พันผูก

 

Counting down, now the clocks reset when I met you

Do we start a new life?

Yours and my spit-shone restless hearts, they were meant to

Beat one time, share one fate

From this day

 

กำราบพายุให้เป็นสายลมเย็น ผูกความลุ่มหลงไว้กับหลักอันซื่อสัตย์ เห็นชัยชนะของความสัมพันธ์คือการพิชิตและเปลี่ยนอีกคนให้เป็นของตัวเอง สิ่งที่ไม่มั่นคง คาดเดาไม่ได้ บัดนี้ต้องมั่นคง คาดเดาได้ เพื่อกันและกัน เมื่อเจ้า – ร่ายรำบ้าง ครานี้พายุเช่นข้าวิงเวียนมึนเมาจนหัวหมุนติ้ว

พายุและความกราดเกรี้ยวเปลี่ยนจุด ลมเปลี่ยนทิศ

 

Gentle storm

Rage away

And fall in love with me

Fall in love with me

Fall in love with me

Everyday….

 

ในชีวิตคนเราเคยหลงใหลมรสุม ลุ่มหลงความตาย และเพ้อหาคว้าไขว่ความขบถ คาดเดาไม่ได้ สิ่งเสี่ยงภัย อันตรายและทายท้า ยาพิษจะหวานปานน้ำผึ้ง บาดแผลจะคือเหรียญตรา ภาษาจะกลับความหมาย ความตายจะกลายความเป็น นามธรรมจะคือรูปธรรม ทั้งหมดนี้คือการรังสรรค์ เราต่างมีความสามารถจะเสกสร้างรังสรรค์จากสิ่งเร้าหลอน ปรารถนา – ในภาพลวงตาส่วนตน

แต่ธาตุแท้ข้าเป็นพายุและแรงอารมณ์ การรังสรรค์ของข้าห้าวคึก แทงลึกและล้วงคว้านถึงรากโคน จู่โจมรุนแรงเช่นนั้น ข้าร่ายรำ สะกดตะลึงงันด้วยกำลังโหมกระหน่ำ ไม่อ่อนช้อย สวยงามแบบละเอียดอ่อน ข้างามอย่างเสือถลันพุ่งตะปบเหยื่อ ไม่สวยอย่างเหยี่ยวที่เหินหาว ไม่งามอย่างนกยูงรำแพน – ซึ่งข้าไม่อาจเป็นได้

เจ้า – สันติสุขที่ข้าทะยานเข้าใส่ กอดรัดด้วยความฝันใฝ่จึงแตกร้าวและชอกช้ำ แม้พร่ำบอกรักกันและกัน จงรักข้า จงสัญญา จงอย่าจากไป

การทำลายเจ้าคือสำนึกรวดร้าวแสนเจ็บปวดที่ข้าได้รังสรรค์ขึ้น

ทุกนาทีของคืนและวัน…

ข้ามีมรสุมซ้อนมรสุมในตนข้า

ความงดงามในการทำลายเจ้า

รัวร้องก้องกระหน่ำ ร่ำไห้เป็นสายฝน

 

 


*เนื้อร้องภาษาอังกฤษเพลง Gentle Storm ของวงร็อกยุค 2000 จากอังกฤษ นาม Elbow ปรากฏในอัลบั้ม Little Fictions ปี 2017

Author

Uthis Haemamool

อุทิศ เหมะมูล - นักเขียน เจ้าของผลงานนวนิยายหลายเล่ม เช่น ลับแล, แก่งคอย ลักษณ์อาลัย และ จุติ