“อยากบังเอิญเจอใครที่ยังฝันอยู่…” เปล่งเพลงรับ ‘ไผ่ ดาวดิน’

ย้อนดูยุคสมัยที่กลุ่มนักศึกษาเผชิญหน้าอำนาจรัฐประหาร จนต้องเข้าคุกตาราง ก่อนชีวิต ‘ไผ่ ดาวดิน’ จะหายไป 870 วัน และได้รับอิสรภาพในเช้าวันที่ 10 พ.ค. 2562

เยี่ยมยามถามข่าว ‘ไผ่ ดาวดิน’

22 สิงหาคม ที่ผ่านมา กลุ่มนักเขียนจำนวนหนึ่งได้พากันไปเยี่ยมเยียน “ไผ่ ดาวดิน” ที่ศาลมณฑลทหารบกที่ 23 จังหวัดขอนแก่น

และนี่คือบันทึกจาก “เวียง-วชิระ บัวสนธ์” หนึ่งในคณะนักเขียนที่เดินทางฝ่าความมืดไปเยี่ยมยามถามข่าว “ไผ่ ดาวดิน”

พ่อของเธอ เพื่อนของเขา : จนกว่าเราจะพบกันใหม่ (ในสถานการณ์ปกติ)

ตลอดสามปีแห่งการ ‘คืนความสุข’ โดยคสช. คนจำนวนหนึ่งตกเป็นจำเลยด้วยข้อหาเป็นภัยต่อความมั่นคง นี่คือเรื่องเล่าของคนธรรมดาที่ไม่ได้อยู่ในรายการเดินหน้าประเทศไทย ไม่เคยปรากฏในสื่อกระแสหลัก แต่ประจักษ์แจ้งอยู่ในสมองและหัวใจของคนไทยกลุ่มหนึ่ง ซึ่งถูกทำให้เป็นอื่น และบางคนก็ต้องย้ายไปอยู่บนแผ่นดินอื่น—อย่างไม่มีกำหนดกลับ

เรื่องที่จำต้องเล่าขานกันอีก จนกว่า…

เวียง-วชิระ บัวสนธ์ บรรณาธิการสำนักพิมพ์สามัญชน ประเดิมคอลัมน์ใหม่กับ 101 ด้วยการเล่านิทานเรื่อง ‘ไผ่ ดาวดิน’

“… ผมคิดว่าถึงเวลาแล้วที่เราควรปรับสภาพจิตให้สอดคล้องกับสภาพการณ์ตามความเป็นจริงให้ได้ว่า ทุกวันนี้ใครหรือผู้ใดควบคุมประเทศนี้อยู่ พูดให้ชัดขึ้นคงต้องเรียนว่า ความไม่ชอบมาพากลชนิดที่ยกหลักกฎหมายใดมาอธิบายก็ฟังไม่ขึ้นในกรณีของไผ่นี้ เราจำต้องปรับมุมมองใหม่ไม่ว่าจะชอบใจหรือไม่ ว่ามันอยู่นอกเหนือกระบวนการปกติชอบธรรมไปแล้วแน่ๆ …

“… ยิ่งเรานิ่งเฉยไม่มีปากไม่มีเสียงอะไรเอาเสียเลย ยิ่งเท่ากับสมเป้าปรารถนาที่บรรดาผู้ครองเมืองต่างต้องการ”