[ความน่าจะอ่าน] หนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว One Hundred Years Of Solitude

‘นรา’ เขียนถึง ‘หนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว’ นวนิยายของ กาเบรียล การ์เซีย มาร์เกซ 1 ใน 6 เล่มที่ได้รับคะแนนโหวตสูงสุดใน ‘ความน่าจะอ่าน 2020’

[ความน่าจะอ่าน] เกร็ดทางประวัติศาสตร์ในนวนิยาย ‘หนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว’ ของ กาเบรียล การ์เซีย มาร์เกซ

เชาวฤทธิ์ เชาว์แสงรัตน์ เขียนถึงเกร็ดประวัติศาสตร์ ‘หนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว’ นวนิยายของ กาเบรียล การ์เซีย มาร์เกซ 1 ใน 6 เล่มที่ได้รับคะแนนโหวตสูงสุดใน ‘ความน่าจะอ่าน 2020’

[ความน่าจะอ่าน] เรื่องรันทดอันงดงาม I Called Him Necktie

‘นรา’ เขียนถึง ‘ผมเรียกเขาว่าเน็กไท’ นวนิยายของ Milena Michiko Flašar 1 ใน 6 เล่มที่ได้รับคะแนนโหวตสูงสุดใน ‘ความน่าจะอ่าน 2020’

[ความน่าจะอ่าน] หลากเรื่องในชีวิตของชายที่รักหนังสือ (The Storied Life of A.J.Fikry)

คาลิล พิศสุวรรณ เขียนถึง ‘หลากเรื่องในชีวิตของชายที่รักหนังสือ’ นวนิยายของแกเบรียล เซวิน 1 ใน 6 เล่ม ที่ได้รับคะแนนโหวตสูงสุดใน ‘ความน่าจะอ่าน 2020’

[ความน่าจะอ่าน] The Ministry of Utmost Happiness การสบถของเชคสเปียร์ และหนังสือที่ล้มเหลวอย่างประสบความสำเร็จ

โตมร ศุขปรีชา เขียนถึงนวนิยาย ‘กระทรวงสุขสุดๆ’ ของอรุณธตี รอย 1 ใน 6 เล่มที่ได้รับคะแนนสูงสุดใน ‘ความน่าจะอ่าน 2020′

โลกใบเหงาของคาร์สัน แม็คคัลเลอร์ส

นรา เขียนถึง ‘The Ballad of the Sad Café’ และ ‘The Heart is a Lonely Hunter’ วรรณกรรมที่โดดเด่นเรื่องความเหงา แปลกแยก และโดดเดี่ยว โดยคาร์สัน แม็คคัลเลอร์ส

ORLANDO : A BIOGRAPHY “ราวกับว่าไม่ได้อยู่ในเพศหนึ่งเพศใด”

ปาณิส โพธิ์ศรีวังชัย เขียนถึงหนังสือของเวอร์จิเนีย วูล์ฟ ที่ว่ากันว่าเป็นจดหมายรักต่อผู้หญิงคนรักของเธอ เรื่องราวของออร์แลนโด ผู้ชายที่กลายเป็นผู้หญิงและมีชีวิตอยู่ยาวนานกว่า 400 ปี

ณ ที่สิ้นสุดของบางสิ่ง และแสงสว่างของเหตุผล

ธร ปีติดล เขียนถึงนวนิยาย ‘ณ ที่สิ้นสุดของบางสิ่ง’ (The Sense of an Ending) ของจูเลียน บาร์นส์ เทียบเคียงกับแนวคิดเรื่องความเป็นกลางของ อมาตยา เซน เพื่อตั้งคำถามว่ามุมมองที่มนุษย์มีต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่งนั้น ขึ้นอยู่กับเหตุผลหรืออารมณ์ความรู้สึกมากกว่ากัน