หน่วยเคลื่อนที่เร็ว

วรพจน์ พันธุ์พงศ์ เล่าถึงการทำงานสื่อในสถานการณ์ฉุกเฉิน ทั้งเผชิญกับเงื่อนไขรายล้อม ทั้งภาระและพันธะ แล้วอะไรทำให้ต้องตัดสินใจเลือก…

ศิลปะระยะห่าง

เมื่อไวรัสบังคับให้เว้นระยะห่าง วรพจน์ พันธุ์พงศ์ จึงบอกเล่าแง่งามของ ‘ระยะ’ ในคืนวันที่ทำงานกับเพื่อนช่างภาพ ก่อนจะเรียนรู้การทำงานคนเดียว

SIDE B อีกเสียงจากที่เขาบอกว่า… กวี “สูงส่ง”

ที่ผ่านมา ‘บทกวี’ มักถูกมองว่า “สูงส่ง” กระทั่งว่า “ฟังไม่รู้เรื่อง” แต่เทศกาลบทกวี ‘Nan Poesie’ อาจให้ความหมายที่ต่างออกไป

โปรดอย่ากักขังตัวเองไว้ด้วยความรัก

วรพจน์ พันธุ์พงศ์ เขียนเล่าถึงเทศกาลบทกวี ‘น่านโปเอซี’ ที่เกิดขึ้นบนพื้นที่เล็กๆ ในตัวเมืองจังหวัดน่าน พร้อมเชื่อมโยงว่าสัมพันธ์กับ ‘นักสัมภาษณ์’ อย่างไร

ถ้าข้างหน้าทางมันมืด

วรพจน์ พันธุ์พงศ์ เขียนถึงภาวะการทำงานสัมภาษณ์ในยุคสมัยที่ยังไม่มีใครเรียกอาชีพ “นักสัมภาษณ์” กระทั่งผ่านคืนวันมาจนตกผลึกว่า “เหงื่อ งาน และการลงแรง” คือคำตอบ

40 ข้อที่ข้ามไปเลยก็ได้ (ไม่สำคัญ)

วรพจน์ พันธุ์พงศ์ ถอดบทเรียน 40 ข้อจากประสบการณ์การทำงานสัมภาษณ์ ตั้งแต่เรื่องพื้นฐานอย่างการรักษาเวลา ไปจนถึงฉากฝังใจอย่างการเผลอหลับต่อหน้าแหล่งข่าว

คำถามข้อที่หนึ่ง ถามว่า…

วรพจน์ พันธุ์พงศ์ เขียนถึงปัญหาคลาสสิกที่นักสัมภาษณ์ทุกคนต้องเจอ คือ ‘คำถามแรก จะถามอะไร’ พร้อมยกกรณีตัวอย่างจากการสัมภาษณ์ตัวละครหลากหลาย

“เรื่องเล่าคืออำนาจของมนุษย์” ถอดวิธีคิด ‘วรพจน์ พันธุ์พงศ์’ นักเขียนศิลปาธรคนล่าสุด

เก็บความจากเวทีเสวนาเชิดชูเกียรติศิลปินศิลปาธร 2562 คุยกับ ‘วรพจน์ พันธุ์พงศ’ เจ้าของรางวัลศิลปาธร สาขาวรรณศิลป์ คนล่าสุด ว่าด้วยวิธีคิดในการทำสื่อ และกลเม็ดในการทำงานสัมภาษณ์

ครู

คอลัมน์ Interview 101 โดย วรพจน์ พันธุ์พงศ์ เขียนถึง ‘ครู’ ทั้งครูที่เป็นบุคคล และครูพักลักจำ หรือ สื่อ ในฐานะผู้สอน ผู้ให้ประสบการณ์ และต้นแบบ ตลอดเส้นทางการทำงานสื่อสารมวลชน

ความน่าจะอ่าน 2018-2019 : Final Round งานเสวนาส่งท้าย จนกว่าจะพบกันอีกครั้ง

101 สรุปความจากเสวนา ความน่าจะอ่าน 2018-2019 : Final Round เจาะลิสต์หนังสือแห่งปี และถกกันถึงอนาคตแวดวงนักอ่านนักเขียนไทย