ฉันได้ยิน, ฉันจึงเป็นฉัน (1) : การสูญเสียการได้ยิน ตัวตน และดนตรี

อติเทพ ไชยสิทธิ์ เขียนถึงการสูญเสียการได้ยินของนักดนตรี แม้ว่าพวกเขาอาจประพันธ์ดนตรีต่อไปได้ด้วยการ ‘จินตนาการ’ ถึง ‘เสียงดนตรีในหัว’ แต่ที่ยากลำบากคือการสูญเสียความเป็นตัวตน

ลามะลิลาเชิงวิพากษ์

อิสระ ชูศรี เขียนถึงเพลงลามะลิลาที่คุ้นหูสังคมไทยดี แต่เมื่อเยาวชนปลดแอกนำมาแปลงเนื้อเพลงเพื่อใช้ในการประท้วง กลับให้ความหมายทรงพลัง

เมื่อคาถา “ศิลปินมีไว้ชื่นชม ไม่ได้มีไว้รู้จัก” อาจไม่ศักดิ์สิทธิ์เสมอไป

จากแนวคิด “ศิลปินมีไว้ชื่นชม ไม่ได้มีไว้รู้จัก” คันฉัตร รังษีกาญจน์ส่อง ชวนเราทบทวนสถานการณ์ที่ศิลปินทำให้แฟนคลับผิดหวัง พร้อมคำถามสำคัญ ‘เราจะยังสนับสนุนเขาต่อไปหรือเปล่า’ เมื่อบางครั้ง ผลงานและตัวศิลปินเองอาจไม่สามารถแยกออกจากกันได้

สำราญ สำเริง บันเทิง เต็มที่

ธิติ มีแต้ม เล่าให้ลูกฟังถึงเพลงและงานฉลองวันชาติ 24 มิถุนายน ที่เคยให้คุณค่ากับสามัญชนมากกว่าที่ความเป็นชาติไทยในปัจจุบันมี

เพลงที่เราอยากเริงระบำ

ธิติ มีแต้ม เขียนบันทึกก่อนกาลเพื่อให้ลูกสาวอ่านในอนาคตว่าเพลงอะไรที่เราเพ้อฝันถึงในห้วงยามที่เราไม่อาจเริงระบำได้ง่ายนัก

อีเวนต์และคอนเสิร์ตต้องปรับตัวอย่างไรในวันที่ไม่มีใครอยากออกมาจอยกัน

คอลัมน์ Third – Eye View สัปดาห์นี้ Eyedropper Fill เขียนถึง Virtual Event การจัดเทศกาลออนไลน์ และการการออกแบบประสบการณ์ หัวใจหลักที่จะทำให้อีเวนต์รูปแบบใหม่ประสบความสำเร็จ