โบราณคดีล่องหนของคนชั้นล่าง ห้องครัวในพิพิธภัณฑ์ กับ พายมันเทศ

คอลัมน์โบราณการครัว ณัฎฐา ชื่นวัฒนา เขียนถึง อดีตที่เคยล่องหนของทาสผิวดำ และเมนู “พายมันเทศ” จากสูตรที่มีอายุกว่าร้อยปีของแม่ครัวผิวดำ

ปลาร้าหอม เต้าหู้เหม็น: ความจำเป็นที่กลายเป็นรสแห่งวัฒนธรรม (2)

คอลัมน์ #โบราณการครัว ตอนใหม่ ณัฎฐา ชื่นวัฒนา เขียนถึงเรื่องราวของ ปลาร้าและเต้าหู้เหม็น สองรสชาติแห่งวัฒนธรรมที่มีมาเนิ่นนาน ในรอยต่อของสมัยก่อนประวัติศาสตร์และสมัยทวาราวดีในประเทศไทย

ของกำนัลกับการเดินทางของความสัมพันธ์ทางสังคม

คอลัมน์ ‘สัมพัทธ์สัมพันธ์’ ตอนแรก ว่าด้วยการแลกเปลี่ยนวัตถุในวงแหวน “คูลา” (Kula) เหตุใด ผู้คนจึงให้ความสำคัญกับกิจกรรมแลกเปลี่ยนสิ่งของ ที่ดูเหมือนเป็นเพียงเครื่องประดับกระจุกกระจิก ไม่มีประโยชน์ใช้สอย

ประวัติชาติพันธุ์วรรณนาของปลาร้า: ความจำเป็นที่กลายเป็นรสแห่งวัฒนธรรม (1)

คอลัมน์ #โบราณการครัว เดือนนี้ ณัฎฐา ชื่นวัฒนา เขียนถึง #ปลาร้า การถนอมอาหารที่เกิดขึ้นกว่า 10,000 ปีในยุคก่อนประวัติศาสตร์ของชาวตะวันตก

จากกำไลสำริดสู่เนื้อดิน : บ้านเชียงในศิลปะร่วมสมัยของดุษฎี ฮันตระกูล

ธนาวิ โชติประดิษฐ เขียนถึงผลงานศิลปะของ ดุษฎี ฮันตระกูล ซึ่งใช้แรงบันดาลใจและดินจากแหล่งโบราณคดีบ้านเชียงมารังสรรค์เป็นภาพวาดและประติมากรรมร่วมสมัย พร้อมถอดรื้อวาทกรรมชาตินิยม การเมืองในประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม ไปสู่ความเป็นสากลอย่างแท้จริง

จานอร่อยจากจารึกบาบิโลน : เมื่อคนนอกคืนรสชาติให้ตำรับอาหารสี่พันปี

‘โบราณการครัว’ คอลัมน์ใหม่จาก ณัฎฐา ชื่นวัฒนา นักโบราณพฤกษคดี ที่จะมาชวนผู้อ่านเข้าครัวทำอาหารจากอดีต ประเดิมเมนูแรกด้วย ทุฮ์อู (Tuh’u) อาหารของชาวบาบิโลเนียน กับสูตรที่ถูกบันทึกบนจารึกอักษรคูนิฟอร์ม

โรคหัด: ฆาตกรผู้หวนกลับมา

นิติ ภวัครพันธุ์ เขียนถึง การระบาดของ ‘โรคหัด’ ฆาตกรที่คร่าชีวิตผู้คนอีกครังในยุคสมัยปัจจุบัน และชวนย้อนอดีตสำรวจโรคระบาดที่เกิดในพื้นที่ต่างๆ ทั่วโลก จากการติดต่อสัมพันธ์กับ ‘คนผิวขาว’