Kanchat Rangseekansong

ความเห็นแก่ตัวของศิลปินในนามของศิลปะ

คันฉัตร รังษีกาญจน์ส่อง เขียนถึง ‘ความเห็นแก่ตัว’ ของศิลปิน ในการนำเรื่องราวส่วนตัวของผู้อื่นมาผลิตผลงานศิลปะ ทั้งในรูปแบบที่ได้รับความยินยอม และไม่ยินยอม

เรื่องของ ‘การเขียน’ ในยุคโซเชียลมีเดีย (ที่มากกว่าดราม่า ‘คะ/ค่ะ’)

คันฉัตร รังษีกาญจน์ส่อง เล่าอาการเขียน ‘ค่ะ/คะ’ ผิด ของคนในสังคม รวมไปถึงการสื่อสารที่ออกจะบกพร่อง เมื่อบทสนทนาเกิดขึ้นผ่านแชทในโซเชียลมีเดีย

จาก ‘ทรัมป์’ ถึง #เลือกตั้ง62 : แรงสั่นสะเทือนทางการเมืองต่อวงการศิลปะ

คันฉัตร รังษีกาญจน์ส่อง เขียนถึงภาพยนตร์และศิลปะที่อิงเนื้อหาทางการเมือง ผ่านการยกตัวอย่างสถานการณ์และผลงานภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับคนผิวสี ณ สหรัฐอเมริกา ในช่วงการดำรงตำแหน่งของประธานาธิบดีทรัมป์ เพื่อสะท้อนและตั้งคำถามถึงอนาคตของภาพยนตร์ในไทยในบทบาทศิลปะบันทึกประวัติศาสตร์

เรื่องของ ‘เว็บล่ม’ และภาวะงงๆ ชินๆ ของสังคมไทย

คอลัมน์ ‘ต่อว่า’ เดือนนี้ คันฉัตร รังษีกาญจน์ส่อง พาไปพินิจพิเคราะห์สภาวะ ‘เว็บล่ม’ ที่อยู่คู่คนไทย (และอาจจะทั่วโลก) มานานแสนนาน ปรากฏการณ์นี้สะท้อนอะไร และเราเรียนรู้อะไรได้บ้างจากความชาชินนี้

ความระทมเหลือทนของคนสอนภาพยนตร์ศึกษา

คันฉัตร รังษีกาญจน์ส่อง เขียนถึงความทุกข์ของอาจารย์สอนภาพยนตร์ศึกษา ที่นอกจากจะต้องเถียงกับแท็กซี่แล้ว ยังมีปัญหาจุกจิกตามมาในห้องเรียน เช่น ห้องฉายหนังแสงเข้า นักศึกษาไม่สนใจ ฯลฯ คอลัมน์ใหม่อ่านสนุก “ขอต้อนรับเข้าสู่ช่วง ‘ต่อว่า’ จ้าาา” …เขาจะมาบ่นเรื่องราวรอบตัวเป็นประจำทุกเดือน เริ่มจากเรื่องใกล้ตัวอย่างความทุกข์ในฐานะอาจารย์สอนภาพยนตร์ศึกษา